بتانج

«لغت نامه دهخدا»

[بُ] (اِ) زن شوهردار. زنی که یک شوهر بیش نکرده باشد. (ناظم الاطباء). ضره. اما کلمه مصحف بنانج است.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر