بتره

«لغت نامه دهخدا»

[بَ رَ / رِ] (اِ) تمرد. سرکشی. گردنکشی. (ناظم الاطباء) (آنندراج). لج. عناد. (از فرهنگ شعوری ج 1 ورق193). || (ص) مجروح از زدن. (ناظم الاطباء). مجروح. (آنندراج). || ضایع. خراب شده. (از فرهنگ شعوری ج1 ورق193).