«لغت نامه دهخدا»
[بِ گَ] (اِ) بتکن. نوعی از ساز برزگری و آن را تختهء سیار و ماله نیز گویند. (شرفنامهء منیری). تختهء مخصوص که برزگران آن را بر زمین شیارکرده بکشند تا کلوخها شکسته گردد و نام دیگرش ماله است. (فرهنگ نظام). و رجوع به بتکن شود.