بتل

«لغت نامه دهخدا»

[بِ تَ] (اِ)(1) نام طبقهء دوم از هفت طباق زمین بر طبق عقیدهء هندوان بنا به روایت بشن پران. (از ماللهند بیرونی ص113).
(1) - Vitala.