«لغت نامه دهخدا»
[بُ تَ / تِ مُ دَ / دِ] (ص مرکب)میوه که بتهء آن پژمرده شده باشد. حاصلی که اصل و ریشهء آن خشکیده و برگ و شاخه اش پژمرده گردد. میوه هایی چون هندوانه و خربزه و خیار و کدو که پیش از چیدن به بتهء آن آفتی رسیده یا بی آب مانده و ازین رو میوه چون آبخستی شده باشد. (یادداشت مؤلف). چون هندوانهء بته مرده.