بتیا

«لغت نامه دهخدا»

"[بَ / بِ] (اِ) سینه. صدر. (برهان قاطع) (آنندراج) (انجمن آرای ناصری).(1) از بتیا(2)پهلوی است به معنی سینه. (برهان قاطع چ معین).
(1) - هُزوارش، bitaya, batia پهلوی Senakبمعنی سینه «یونکر104». (حاشیهء برهان قاطع چ محمد معین).
(2) - Batia."