بجایه

«لغت نامه دهخدا»

[بُجْ جا یَ](1) (اِخ) نام شهری در ساحل الجزایر و 33000 تن جمعیت دارد. (از اعلام المنجد). شهری در ساحل دریای مغرب که از زمان ناصربن علناس (در حدود 457 ه . ق.) توسعه یافته و آبادان شده است. (از معجم البلدان). نام موضعی به شرقی شهر الجزایر در شمال آفریقا. (از سفرنامهء ابن بطوطه).
(1) - Bougie.