بجر

«لغت نامه دهخدا»

[بَ جِ] (ع ص) برآمده ناف. (اقرب الموارد). || شکم پرشده از شیر و آب. (از اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر