بجمزا

«لغت نامه دهخدا»

[بَ جِ] (اِخ) قریه ای است در راه خراسان. جنگ المقتفی لامرالله و کون خرو مسعود البلال که از ملازمان سلطان محمد بن محمود بود در سنهء 549 ه . ق. در این قریه اتفاق افتاد و بعضی آن را بکمزا گفته اند. (از مرآت البلدان ج1 ص163) (از معجم البلدان).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر