بجند

«لغت نامه دهخدا»

[بَ جَ] (اِ) (در زبان هروی) برغست. (ریاض الادویه). پژند. موجه. (تحفهء حکیم مؤمن). قنابری. مچه. پجند. (مهذب الاسماء ذیل قنابری). بژند. غملول. (بحر الجواهر). رجوع به پژند شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر