«لغت نامه دهخدا»
[بِ / بَجْ جَ بِ / بَجْ جَ کَ دَ] (مص مرکب) در تداول عوام جستن پی درپی بدان سان که وزغ در خشکی جهد. (یادداشت مؤلف). ورجه ورجه کردن.
