بچراغ رسیدن

«لغت نامه دهخدا»

[بِ چَ / چِ رَ / رِ دَ](مص مرکب) رسیدن بچراغ. به روشنی رسیدن :
برخیز که خود را به چراغی برسانیم
تا قوت برهم زدن بال و پری هست.
میرزا ملک مشرقی.
|| کنایه از رسیدن خدمت بزرگی یا به دولتی. (آنندراج). کنایه از رسیدن به دولتی باشد یا رسیدن به خدمت دولتمندی. (برهان قاطع) (ناظم الاطباء).