بچه ناک

«لغت نامه دهخدا»

[بَ چَ / چِ / بَچْ چَ / چِ] (ص مرکب) بسیاربچه. پربچه. ولود: امرأه مصبیه؛ زن بچه ناک. (منتهی الارب).
|| پدر و مادر کودک نرینه. (ناظم الاطباء).