بحردست

«لغت نامه دهخدا»

[بَ دَ] (ص مرکب) کنایه از سخی است. سخی و کریم. (هفت قلزم) :
روی آن بحردست صاحب فیض
بحروش بی نقاب دیدستند.خاقانی.