بختور

«لغت نامه دهخدا»

[بُ / بَ] (اِ) بختو. رعد. (آنندراج)(1)(ناظم الاطباء) (برهان قاطع). غرنده مثل ابر. (شرفنامه منیری) :
عاجز شود ز اشک دو چشم و غریو من
ابر بهارگاهی و بختور در مطیر(2).رودکی.
|| شیر درنده. (ناظم الاطباء).
(1) - صاحب آنندراج گوید که بدین معنی به فتح اول نیز آمده است.
(2) - این بیت بصورت دیگری در بختو نیز آمده است. رجوع به بختو شود.