بخرد

«لغت نامه دهخدا»

[بِ خِ رَ] (ص مرکب) بِخْرَد. باخرد. خردمند :
نصرت به دین کن ای بخرد مر خدای را
گر بایدت که بهره بیابی ز نصرتش.
ناصرخسرو.
چو مردم بخرد آبروی را همه سال
به کُرْه بندهء اینیم و چاکر آنیم.
مسعودسعد (دیوان چ رشید یاسمی).
و رجوع به بِخْرَد شود.