«لغت نامه دهخدا»
[بَ رِ] (ع ص، اِ) جِ برئَه، پاکان از چیزی. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). || بیزاران از چیزی. (منتهی الارب). رجوع به برئه شود.
