«لغت نامه دهخدا»
[برْا / بِ رُ رِ] (اِخ) براتور. مردی تورانی که در حملهء دوم ارجاسب ببلخ زردشت پیامبر ایرانی را بشهادت رسانید. (از فرهنگ فارسی معین). و رجوع به زردشت شود.