برافزودن

«لغت نامه دهخدا»

[بَ اَ دَ] (مص مرکب) افزودن. زیاد کردن. افزایش دادن. افزون ساختن. افزونی دادن :
تو بر خویشتن برمیفزای رنج
که ما خود گشائیم درهای گنج.دقیقی.
رجوع به افزودن شود.