براقه

«لغت نامه دهخدا»

[بَرْراقَ] (ع ص) زن صاحب جمال تابان بدن. (منتهی الارب). || زن نیکوکار. (مهذب الاسماء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر