بزانو درآمدن

«لغت نامه دهخدا»

[بِ دَ مَ دَ] (مص مرکب)(از: ب + زانو + درآمدن) بزانو نشستن. (آنندراج). جَثْو. (ترجمان القرآن ترتیب عادل بن علی). جَذْو. جَثْی :
بزانو درآمد در آن پیشگاه
که کس را نبودی از آن پیش راه.
هاتفی (از آنندراج).
|| عاجز شدن. درمانده و مغلوب شدن.