بزبز

«لغت نامه دهخدا»

[بُ بُ] (ع ص، اِ) زورآور بددل. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب). بُزابِز. (منتهی الارب). || غلام سبک روح در سفر. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب). بُزابز. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر