بزدوی

«لغت نامه دهخدا»

[بَ دَ وی ی] (ص نسبی) نسبت است به بزده که دهی بوده در شش فرسنگی نسف (نخشب) بر سر راه بخاری. (فیه مافیه ص335). نسبت است به بزده که قلعه ای استوار در شش فرسخی نسف بوده است. (از لباب الانساب). رجوع به بزده شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر