بزرگ امید

«لغت نامه دهخدا»

[بُ زُ اُمْ می] (اِخ) نام حکیمی است که استاد و پرورندهء پرویزبن انوشیروان بود. (برهان). بروایت نظامی گنجوی معلم و مؤدب خسروپرویز بود. (فرهنگ فارسی معین) :
بزرگ امید پیش پیل سرمست
بساعت سنجی اصطرلاب در دست.نظامی.
بزرگ امید خردامید گشته
به لرزانی چو برگ بید گشته.نظامی.
بزرگ امید نامی بود دانا
بزرگ امید از عقل و توانا.نظامی.
بزرگ امید از این معنی خبر یافت
شه نو را بخلوت جست و دریافت.نظامی.