«لغت نامه دهخدا»
[بُ زُ چَ / چِ] (ص مرکب)اعین. (دستور) : مروان مردی بود کوتاه و سرخ و بزرگ چشم. (مجمل التواریخ). و مکتفی مردی بود سپیدلون و ضخم و بزرگ چشم. (مجمل التواریخ).