بزرگی نمودن

«لغت نامه دهخدا»

[بُ زُ نُ / نِ / نَ دَ] (مص مرکب) تکبر. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). تعظم. (المصادر زوزنی). تکرم. تفخر. (تاج المصادر بیهقی). ناز و نخوت کردن :
بچشم کسان درنیاید کسی
که از خود بزرگی نماید بسی.(بوستان).