«لغت نامه دهخدا»
[بُ زَ] (اِ مرکب) پشم نرمی را گویند که از بن موی بروید و آنرا بشانه برآرند و بتابند و از آن شال ببافند. (برهان) (آنندراج). و به هر دو کاف عربی کرک خوانند. (آنندراج) (انجمن آرای ناصری) : یارم ز سفر آمد گفتم که بزشم آورد چون نیک نظر کردم پیش آمد و پشم آورد. سعدی (از آنندراج). بزشم نرم که بر پنبه می نهم ترجیح ز فوطهء برکت گردد این حدیث صریح. نظام قاری. بزشم و پنبه را کردند پیدا جل خر بهر پالان آفریدند.نظام قاری.