«لغت نامه دهخدا»
[بَ زَ] (اِ) موهای نرم و لطیف بز که تابیده از آن کرک و بعضی پارچه های نازک و لطیف می بافند، و آنرا کلوچه هم می گویند. (مجمع الفرس). و در فرهنگهای دیگر بضم اول (باء موحده) به این معنی ضبط شده است.