بزیل

«لغت نامه دهخدا»

[] (اِخ) بریل. در لغت نامهء اسدی (ص 333) صورتی بدین گونه آمده و گوید کوهی است عظیم، و شاهد آن بیت ذیل است :
هر قطره ای ز جودت رودی است همچو جیحون
هر ذره ای ز حلمت کوهیست چون بزیّل.
رفیعی.
چنین کوهی را در اعلام جغرافیایی نیافتیم و البته «بِزْیَلّ» معجم البلدان یاقوت نیز نیست چه بریل کوه نیست و یاء هم خفیفه است نه مشدد. (یادداشت مؤلف). و نیز رجوع به بذیل شود.