بستان آرای

«لغت نامه دهخدا»

[بُ] (نف مرکب) یا بستان آرا. بوستان آرا. باغبان. (آنندراج). و رجوع به مجموعهء مترادفات ص57 و بستان آرا و بوستان آرا شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر