«لغت نامه دهخدا»
[بُ نُلْ غُ مَ] (اِخ) در دوران جاهلیت آن را غَمرُذی کِندَه میگفتند آنگاه گروهی از بنی مخزوم در آنجا زمین گرفتند و آن را به نام بستان الغمیر خواندند. (از معجم البلدان). و رجوع به حاشیهء المعرب جوالیقی ص77 و الموشح ص 368 شود.