بسته گر

«لغت نامه دهخدا»

[بَ تَ گَ] (اِخ)(1) نام مورخ ایرانی که دو مورخ یونانی: مالالاس و تئوفانس مطالب خود را از وی گرفته اند و در جای دیگر باین نام برنخورده ایم. رجوع به ایران در زمان ساسانیان چ 1 ص383 شود.
(1) - Bastagar.