بسته نگار

«لغت نامه دهخدا»

[بَ تَ / تِ نِ] (اِ مرکب) نوعی از سرود وراگنی(؟) (غیاث). نقشی است از موسیقی. (آنندراج) :
ازین ره حور بر صوتش نثار است
که نقش چینیش بسته نگار است.
طغرا (از آنندراج).
از شور سماع، سامعه در حصار صماخ، سرگرم سماع و وجد، و حدی خوانی سرودسرایان دلکش، رقص افکن دلهای لیلی وشان بسته نگار وادی حجاز و نجد. (درهء نادره چ شهیدی 1341 ه . ش. ص273). و رجوع به بسته شود.