«لغت نامه دهخدا»
[بُ] (اِخ) ابن ارطاه، ابن ابی ارطاه. ابوعبدالرحمن از صحابه ای است که در صحبت وی اختلاف است. بقولی در روزگار معاویه و بقول دیگر در خلافت ولید بسال 86 ه . ق. درگذشته است. (از الاصابه باختصار). و رجوع به همین کتاب ج 1 ص 152 و 153 و منتهی الارب و قاموس الاعلام ترکی ج 2 و اعلام زرکلی و تاریخ اسلام ص151 والبیان والتبین ج 2 ص43 و تمدن جرجی زیدان ج 4 ص 82 و عقدالفرید ج 4 ص89 و ج 6 ص125 و حبیب السیر چ خیام ج 1 شود.