بسر و دیده

«لغت نامه دهخدا»

[بِ سَ رُ دی دَ / دِ] (ترکیب عطفی، ق مرکب) رجوع به بسر و چشم شود :
بسر و دیده آمدی پیشت (کذا)
دیده بر پای خواجه مالیدی.
سلمان ساوجی (از آنندراج).
قدمی نه بسر و دیدهء غمدیدهء ما
که کله داشته باشی بسر و دیدهء ما.
؟ (از آنندراج).