بسکام

«لغت نامه دهخدا»

[بُ] (اِ)(1) بسکم. بستام. نام درخت افرا در لهجهء طوالش. رجوع به جنگل شناسی ساعی چ 1327 ه . ش. دانشگاه طهران ج 1 ص206 و پلت شود.
(1) - Acer insigne.