بسم

«لغت نامه دهخدا»

[بِ] (ع اِ) مخفف بِاِسم یعنی بنام، مانند بسم الله الرحمن الرحیم، بنام ایزد بخشایندهء بخشایشگر. (از ناظم الاطباء). || مخفف بسم الله. (آنندراج):
نجسته فقر، سلامت کجا کنی حاصل
نگفته بسم، بالحمد چون کنی مبدا.
خاقانی.
هست امین چار حرف و تاج سه حرف
بسم بین هم سه حرف و الله چار.خاقانی.
ورق چو کار فروبسته بازنگشاید
بهر کتاب که نامش چو بسم عنوان نیست.
حیاتی گیلانی (از آنندراج).