بسمل کردن

«لغت نامه دهخدا»

[بِ مِ کَ دَ] (مص مرکب)ذبح کردن. (ناظم الاطباء). کشتن. سربریدن، حیوانی حلال گوشت را :
تیغ قهر تو معاذالله، ار آهخته شود
بیم باشد که کند شخص بقا را بسمل.طیان.
و آن فراخ شاخ را بسمل کنید.... در نظر آن جمع فراخ شاخ را بسمل کردیم. (انیس الطالبین نسخهء خطی کتابخانهء لغت نامه ص144).