«لغت نامه دهخدا»
[بِ / بَ] (اِخ) (نهر...) رودیست بزرگ بشهر بشاپور فارس و آبش، (آب شهر بشاپور) از رود بزرگ که بدین شهر بازخوانند. (نزهه القلوب چ 1331 ه . ق. لیدن ص126). و آب آن از رودی بزرگ است کی آن را رود بشاپور گویند، رودی است بزرگ و بحکم آنک برنج زار باشد آب آن وخیم باشد و ناگوار. (ص 142 فارسنامه ابن البلخی). نهر بشاپور، منبع این نهر از قهستان بشاپور است و بشاپور و نواحی آن را آب دهد و ضیاع خشت را و دیه مالک را آب دهد و میان جنانا و ماندستان در دریا افتد. (ص 152 فارسنامه ابن البلخی).