بشاخ چادر انداختن

«لغت نامه دهخدا»

[ب دَ / دُ اَ تَ](مص مرکب) رجوع به بشاخ چادر افکندن شود:
از شکوفه هر طرف گشته نهالی جلوه گر
چون پریزدان چادرها بشاخ انداخته.
میرصیدی (از آنندراج).