بشاک

«لغت نامه دهخدا»

[بَشْ شا] (ع ص) بسیار دروغ گوی. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). دروغ زن. (مهذب الاسماء). کذاب.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر