«لغت نامه دهخدا»
[بَ یِ] (ع اِ) بشائر. جِ بشیره. (ناظم الاطباء) : بشایر آن در آفاق سایر و منتشر شد. (ترجمهء تاریخ یمینی ص202). و رجوع به بشیره شود.