بشخشم

«لغت نامه دهخدا»

[بِ شَ شَ] (اِ) لغزیدن باشد. (برهان) (آنندراج) (جهانگیری). لغزش و سقوط. (ناظم الاطباء). بمعنی لغزیدن مرادف شخشم و ظاهر آنست که با از اصل کلمه نباشد چنانکه در لغت شخش بیاید. (از رشیدی) (شعوری ج 1 ورق 206) :
آن خوش از نفس و شهوت و شره است
ورنه جای بشخشم و تبه است.
سنایی (در مذمت دنیا از جهانگیری و رشیدی).