بشر

«لغت نامه دهخدا»

[بِ] (ع اِمص) گشاده رویی. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از آنندراج).(1) || روی مردم، یقول: فلان حسن البشر. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). روی آدمی. (آنندراج).
(1) - در متن آنندراج به غلط گشاده روی آمده است.