«لغت نامه دهخدا»
[بِ] (اِخ) ابن ردیح یا ذریح بن حارث بن ربیعه بن غنم بن عابد ثعلبی. مرزبانی گوید: او را حتات هم خوانده اند. (از الاصابه ج 1 ص178). و رجوع به تجارب الامم ج2 ص157 چ عکسی لیدن 1913م. شود.