«لغت نامه دهخدا»
[بِ] (اِخ) ابن شاذان جوهری. از طبقهء گوهرشناسان مشهور در دوران مروانیان و عباسیان بود. رجوع به الجماهر چ 1355 ه . ق. ص32 شود.
