«لغت نامه دهخدا»
[بِ] (اِخ) ابن مروان بن حکم بن ابی العاص قرشی اموی از امرای بخشنده بود و از جانب برادر خود عبدالملک والی عراقین شد. وی نخستین امیریست که در بصره در سال چهل و اندی از هجرت درگذشت. (از اعلام زرکلی). در حبیب السیر (چ قدیم طهران ج 1 ص250 آمده است: بشربن مروان در سال 370 ه . ق. درگذشته است. و رجوع به الوزراء والکتاب ص 21 و 22، مجمل التواریخ والقصص ص321، عیون الاخبار ج 1 و 2 و 3، عقدالفرید ج 1 و 4 و 5 و 7، تاریخ سیستان چ1 ص108، المعرب جوالیقی ص125 و البیان والتبیین ج2 و3 شود.