«لغت نامه دهخدا»
[بِ] (اِخ) ابن ولید کندی مکنی به ابوولید. بزمان مأمون منصب قضا را بر عهده داشت. وی از بزرگان اصحاب رای یعنی حنفی مذهبان بود. (از ابن الندیم). رجوع به تاریخ خلفا ص206، 237 و ضحی الاسلام ج 3 ص173 و 176 و عقدالفرید ج 5 و لغات تاریخیه و جغرافیهء ترکی ج 2 ص113 و مناقب امام احمد حنبل ص386 شود.