بشکان

«لغت نامه دهخدا»

[بِ] (اِخ) بوشکان. قریه ای از توابع بیضا، دو فرسنگ میانهء شمال و مشرق تل بیضا. (فارسنامهء ناصری). مرکز قریهء «بلوک» فارس است. رجوع به جغرافیای غرب ایران ص121 و فارسنامهء ابن البلخی چ 1339 ه . ق. کمبریج ص54 شود.