بشکر

«لغت نامه دهخدا»

[بِ کَ] (اِ) بشکرد(1). رجوع به بشکرد و بسکر و تاریخ سیستان شود.
(1) - برهان و ناظم الاطباء با کاف فارسی بشگر و بشگرد آورده اند.